تبلیغات
شیدا خانومی - به همین شاه غریب تا پسین لحظه ی مرگ...
شیدا خانومی


© به همین شاه غریب تا پسین لحظه ی مرگ...

سه شنبه 18 مرداد 1384

به همین شاه غریب تا پسین لحظه ی مرگ من و تو یا تو یا مرگ همین!

 و بدینسان من و تو هم قسم آیه شدیم

  یادته اون دو پرستو كه به صد عشق و امید

   زیر شیروونی بقال گذر

    خونه ی عشق بنا می كردن

     و تو آنروز یكی را كشتی

      جفت بیچاره ی او همه جا سر میزد

       همه جا می نالید تا بیابد اثر گمشده اش

        دل بیچاره ام از شومی اینكار گواهی میداد

         و به ناچار در آن تنگ غروب

          بر در بقعه ی شهزاده حسن  صورتم را به زمین می سودم

           تا خداوند بجای تو  مرا به غم و رنج گرفتار كند

            و من امروز عیان می بینم

             كه دعای دل بیچاره ی من مستجاب در شهزاده شده

              تو در آن رخت سپید

               با دو صد عشق و امید   عازم خانه ی بختت شده ای

                همه جا هلهله و شادی و شور   همه جا غرق به نور 

                 دست زیبای تو در دست جوان دگریست

                  و دل تنگ من از غصه چو یك كاسه ی خون

                   از كنارم چو غریبان دگر می گذری

                    خوش و بش می كنی و می پرسی...

                     كه چرا غمگینی؟؟؟به چه می اندیشی؟؟؟

                      تو بگو ای همه هستی تو بگو

                       تو بگو ای كه عروس دگرانی تو بگو

                        تو بگو من به چه می اندیشم

                          یاد شهزاده حسن می افتم

                           یاد آن لحظه در آن تنگ غروب

                           كه از اعماق دلم صورتم را به زمین می سودم

                          به پرستو كه چو من جفت خود از دستش داد

                         به همان لحظه ی تلخ كه پرستو همه جا سر میزد

                        همه جا می نالید    تا بیابد اثر گمشده اش

                       به همان لحظه كه از شومی اینكار تو می ترسیدم

                      به همان لحظه كه بر وحشت من خندیدی

                     به همان لحظه كه گفتی من و تو كی زن و شوهر میشیم

                    به همان لحظه كه گفتی به همین شاه غریب

                   تا پسین لحظه ی مرگ

                  من و تو یا تو یا مرگ همین....

                 تو بگو من به چه می اندیشم

                تو بگو ای كه عروس دگرانی تو بگو

               به همین آسانی

              غصه ی قصه ی

             ما

            یادت رفت....

ببخشید كه طویل شد...ولی من كه خیلی ازش خوشم میاد...همیشه می خونمش...

نظر یادتون نره

****شـــــــیـــــــدا****

             

نوشته شده در سه شنبه 18 مرداد 1384 و ساعت 02:08 ق.ظ توسط : شیدا
ویرایش شده در - و ساعت -

|+| نظر ها ()